Kaarsjestijd

Kaarsjestijd

Geurkaarsverslaafd

Ik was geurkaars fanaat. Echt. Toen ik op kamers ging, ging ik helemaal los. Thuis werden er wel kaarsjes of waxinelichtjes gebrand, maar nooit geurkaarsen, want dat vond mijn moeder stinken. Zij is gevoelig voor geurtjes en dat vond ze niks. Ik wel. Echt, ik stookte me helemaal suf aan kaarsen. Het is maar goed dat de woningbouwstichting dit niet wist, ze hadden me zeker een waarschuwing gegeven. Elk bezoekje aan de Ikea nam ik traditie getrouw een pakje (geur)kaarsjes mee en voor het volgende bezoek waren ze praktisch al op. Mijn kamer was ruim 20m2, ventileren deed ik niet aan want dat was koud. Net als in een noodsituaties hield ik deuren en ramen gesloten. Niet zo slim.

Leuk detail is dan wel weer dat ik echt een heel mooi plekje had. Ik woonde op de elfde verdieping van een flatgebouw, en ja, dat is hoog! Maar elke dag werd ik gewekt door de mooiste zonsopkomsten en ’s avonds stond ik af te wassen met de laatste zonnestralen in de keuken. Het uitzicht was adembenemend!

Terug naar de moraal van het verhaal. Geurkaarsen. Als ik een kopje thee voor mezelf klaarmaakte, kwam ik terug in een soort sauna van warmte en geur. Alsof je tegen een muur aanliep. Dat maakte mij niet uit, ik had het vaak koud en die geur rook ik na verloop van tijd niet meer.

Huisje, boompje, kaarsje.

Ook toen ik getrouwd was, stookte ik er op los. In de herfst en winter stonden de kaarsjes elke dag aan. Met een man die al blaft en hoest al er één pol in de lucht hangt, was dat misschien niet zo’n goed idee. Gelukkig woonde we in een goed geventileerd huis. Laat ik het zo zeggen, het huis ventileerde zichzelf. Enkelglas, halve isolatie en overal kieren en gaten redde ons van slechte luchtkwaliteit. Een kaarsje associeerde ik met gezelligheid, totdat ik een diffuser in huis kreeg.

Na een aantal weken met een diffuser in huis stak ik voor het eerst in lange tijd een kaars aan. Man, man, man, ik kreeg last van mijn ogen, van mijn luchtwegen, die kaars moest gelijk uit. Ik kon gewoon niet meer tegen kaarsen, true story! Ik heb nooit meer een kaars aangehad.

Wat ze je niet vertellen…

De meeste kaarsen zijn gemaakt van paraffine. Als je paraffine verbrand, ontstaan er allerlei stofjes die niet goed voor je zijn. Als je iets heel heet verbrand, zoals in een houtkachel, heb je dit niet. Dat ‘goede verbranden’ heet volledige verbranding, maar dat gebeurd bij een waxinelichtje of stompkaars niet. Er komen dus schadelijke stoffen vrij en fijnstof. Als je daar gevoelig voor bent, merk je dat snel genoeg. Wij hadden het nooit gemerkt, totdat we een periode zonder kaarsen achter de rug hadden. Mijn man vond het niet fijn en raakte benauwd en zelfs ik merkte het, en ik merk nooit zoiets.

Fijnstof is vervelend, maar komt in kleine mate vrij bij een kaars. Twee andere stoffen die ik zeer zorgelijk vindt zijn formaldehyde en benzaldehyde. Formaldehyde wordt gezien als gevaarlijke stof en mag maximaal in de hoeveelheid van 1 procent voorkomen in verschillende producten zoals verf en lijm. Het inhaleren van formaldehyde is de veroorzaker van neuskanker in dierproeven. Op internet wordt geadviseerd om bijvoorbeeld goed te luchten als je nieuwe meubels hebt of een nieuwe vloer hebt gelegd. Dit allemaal om de blootstelling aan formaldehyde te verminderen.

Over benzaldehyde is minder bekend. Wel wordt er streng geadviseerd alleen te gebruiken in goed geventileerde ruimtes. De halfwaarde tijd in de lucht is 9.4 uur. Dat betekent dat de stof na 9.4 uur voor de helft is afgebroken, dat is enorm lang! Als je bedenkt dat een paracetamol al na 2,7 uur al voor de helft is verwerkt door het lichaam. Benzaldehyde geeft overigens een amandelgeur aan kaarsen, dus reken maar dat die in de vanille variant van elke geurkaars zit.

Nooit meer een kaars aan?

Jawel, we steken nog wel eens een kaarsje aan. Als over een paar weken de adventtijd begint, stoken we symbolisch kaarsen. Het grote verschil zit hem in de hoeveelheid kaarsen en de tijd dat ze aanstaan. Kaarsen staan nu aan bij gezellige moment, zoals tijdens het eten of symbolisch op een taart of tijdens advent. Er staat hier nooit meer een kaars de hele avond te walmen, omdat ik weet dat het niet goed voor ons is. Zeker Sander, die het al snel op zijn luchtwegen heeft, wil ik sparen.

Het alternatief

Sinds ik de Starterbundel in huis heb, heb ik niet zo’n behoefte meer gehad aan kaarsen. De diffuser verspreidt een heerlijk geur. Daarnaast zijn essential oils goed voor je! Ze dragen iets bij aan je gezondheid en je kunt helemaal naar eigen wens je geur samenstellen. Het gezellige vlammetje van de kaars is nu vervangen door de vlam licht optie van de diffuser. De diffusers van Young Living hebben een ultrasone plaat. Je vult de diffusers met water en essential oils. Door de ultrasone plaat wordt het water met de essential oils gebroken in kleine stukjes en ontstaat er koude stoom. Deze koude stoom bestaat dus uit kleine waterdeeltjes en stukjes essential oil en vult je kamer binnen minuten nadat je de diffuser aanzet.

De diffuser creëert ook negatieve ionen, die helpen om de lucht op te schonen. Aangezien de lucht binnenshuis vaak veel slechter is dan buitenshuis én we binnen veel tijd doorbrengen is het belangrijk om de luchtkwaliteit in de gaten te houden. Ik vind het enorm fijn om de diffuser aan te hebben en ik merk dat vieze luchtjes minder lang blijven hangen. Een goede luchtkwaliteit helpt mensen met klachten aan de luchtwegen en ook voor kleine kinderen is het belangrijk. Gek genoeg blijft vieze lucht hangen op kniehoogte, precies de hoogte waar de kleintjes in huis leven. Met een diffuser, maar ook door voldoende te luchten en dus bewust (geen) kaarsen te stoken, verbeter je je luchtkwaliteit.

Als je een kaarsje wilt branden, snap ik dat helemaal. Het is super gezellig en hoort ook wel een beetje bij het seizoen. Ik hoop dat je door deze blog een beetje bewust bent van de gevolgen en goed een keuze kunt maken wat je wilt!

Sanne